اون تیکه که گفتین قبل رفتن تو جمع چشماتونو ببندین و با حس خوب تجسم کنین خیلی بهم خورد من از خستگی درس و کنکور دقیقا برعکسشو تجسم میکنم که دارم سوتی میدم

دارم برای کنکور میخونم انقدر خسته و کلافه بودم دنبال یه تلنگر بودم که اتفاقی اومدم اینجا
همون قسمت که نوشته بودین بازتاب عمل شایسته و ناپسند چیه با اون فایل صوتی قرآن وسط متن واقعا به دلم نشست انگار داشت با خودم حرف میزد
یادم افتاد ترم پیش جزومو کامل بدون هیچ توقعی به همکلاسیم دادم اصلا فکرشم نمیکردم برگرده
دیشب همون بنده خدا بدون اینکه چیزی بگم کل خلاصه هاشو برام فرستاد و تو شب امتحان نجاتم داد 😅

حرفتون درباره اون قسمت لعلکم تتقون رو قبول دارم ولی خداییش تو عمل خیلی سخته. من خودم وقتی روزه ام کلا آستانه تحملم میاد پایین و اصلا خود کنترلی برام نمیمونه. تئوریش قشنگه ولی واقعا تا افطار فقط سعی میکنم با کسی حرف نزنم که دعوا نشه

اینکه میگید قلب و زبون باید با هم وصل باشن تا آرامش بیاد درسته ولی تو شلوغی کار و زندگی واقعا آدم هی یادش میره چطور میشه همیشه حواست بهش باشه ؟