قدرت بخشش | چگونه دیگران را ببخشیم؟
قدرت شگفت‌انگیز بخشش و گذشت
قدرت بخشش را دست‌کم نگیرید، بخشش کلید سلامت عاطفی، روانی و جسمی است. افرادی که حاضر نیستند دیگران را ببخشند زمینه ابتلا به مشکلات قلبی و عروقی، دردهای شدید جسمی، اختلال در سیستم عصبی و سیستم ایمنی، اضطراب و افسردگی را برای خود فراهم می‌کنند و خود را از داشتن یک زندگی اجتماعی خوب و شایسته محروم می‌کنند.
نفرت و کینه در وجود انسان باعث میشود جهان پیرامون فرد، ناعادلانه و دشمن‌گونه به‌نظر بیاید اما بعد از رها کردن کینه و نفرت، بخشش و گذشت کامل، زخم‌ها و دردهای درونی بهبود پیدا می‌کنند. افرادی که اشتباه‌های هم را می‌بخشند، احساس سبکی و آسودگی خواهند کرد و مشکلات آن‌ها بهطور معجزهآسایی حل خواهد شد. درست است که بخشش و گذشت ظاهراً كار آسانی نیست، بخشش كار كسی است كه از اقتدار درونی برخوردار است.
در نظر داشته باشیم كه از همه انسان‌ها ممكن است خطا یا اشتباهی سر بزند پس اگر به یاد داشته باشیم که ما هم ممكن است خطا كنیم، بخشش دیگران راحت‌تر میشود.
با بخشش دیگران چه کمکی به خودمان میکنیم؟
بخشش باعث میشود فعالیت مغز بهبود پیدا کند درصورتی‌که فرد، دیگری را نبخشد خودش از آرامش و سلامت روانی دور خواهد شد. ما بارها این جمله را شنیده‌ایم و در جاهای مختلف همین جمله را دیده‌ایم؛ افرادی که تو را آزار داده‌اند، ببخش و رها کن نه به‌خاطر اینکه آن فرد لیاقت بخشیده شدن را دارد، به‌خاطر اینکه تو لیاقت آرامش را داری.
این مطلب بسیار مهم است و لازم است نگاهی عمیق به آن داشته باشیم.
فردی که به ما دین یا قرضی دارد، لازم نیست برای آن فرد طلب بدبختی و شر کنیم.
اگر خودمان با اختیار و اراده و خواست قلبی خود آن فرد را ببخشیم و رها کنیم، ما آزاد و رها خواهیم شد. در صورت رها کردن ما خودمان رها خواهیم شد، آن فرد طبق قوانین جهان هستی مجازات خواهد شد. ما نمی‌گوییم به‌خاطر اینکه آن فرد آدم بسیار خوبی است او را ببخش، او را ببخش که خودت در رهایی زندگی کنی. اما اگر تمام مدتی که آن فرد در حق تو بدی می‌کند، ذهن و فکرت به کارهایش درگیر میشود. یکی از دلایلی که باعث میشود فرد مدت زیادی را در حالت ناآرامی، رنجش و سطح انرژی پایین باقی بماند، نبخشیدن خود و افراد دیگر است. افرادی که نمی‌توانند دیگران را ببخشند، در وجود خود خشم و کینه را نگه می‌دارند و معمولاً افکار آزاردهنده‌ای در ذهن‌شان مرور میشود. اگر فرد تجربه بدی را مدام مرور می‌کند به‌خاطر وجود نگرش‌هایی است که در فرد وجود دارد و موجب میشود در رفتارهای خود سخت‌گیری کند و باورهای مختلف و نادرستی را در خود پرورش دهد. وجود این نگرش و باورهای اشتباه مانع بخشش افراد میشود.
اگر می‌خواهید جسم سالمی داشته باشید خوشحال و با‌نشاط و پرانرژی زندگی کنید، بخشش و گذشت را تمرین کنید و فرد خطاکار را رها کنید تا خودتان رها شوید. ما به ظاهرِ خودمان، دست و صورت، لباس و خانه‌مان را رسیدگی و نظارت میکنیم، اما به سلامت و پاکی ذهن‌مان توجهی نمی‌کنیم و هیچ اهمیتی نمی‌دهیم. اگر ببخشیم حس قدرت را تجربه خواهیم کرد و این قدرت به ما کمک می‌کند سریع‌تر به اهداف مورد نظرمان نزدیک‌تر شویم و قدرتمندانه‌تر به سمت اهدافمان گام برداریم. این دنیا به میزان قدرتی که ما در درون‌مان داریم، در بیرون به ما نعمت می‌دهد.
کسی که می‌بخشد به جهان ابراز می‌کند که من قدرتمندم. اما کسی که نمی‌بخشد اینگونه به جهان پیام می‌دهد که من ضعیف هستم، من ناتوانم، من کوچکم. پس جهان هستی به آدم کوچک، کوچک می‌دهد. پس بزرگ شو، بزرگ ببین!
34 دیدگاه
به گفتگوی ما بپیوندید و دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
من روزگاری بود که پرازکینه نفرت بودم ولی امروز درحال گذرازدوران بدقضاوت کردن تهمت زدن دروغ نبخشیدن هستم خداروشاکرم میتوانم مابقی عمر خودم روبدورازکینه بدخواهی سپری کنم
ممنونم از مقاله خوب شما
ممنون از مقاله قدرت بخشش. واقعاً بهم انگیزه داد.
دیروز رفیقم رو بخشیدم، واقعاً حس سبکی و آرامش داد.
واقعاً این مقاله یاد یه ماجرای سر کارم انداخت. یکی از همکارا یه اشتباهی کرد که کلی به من فشار اومد و چند هفته کینهشو تو دلم نگه داشته بودم، فقط خودم عذاب میکشیدم. آخرش وقتی بخشیدمش و رهاش کردم، تازه فهمیدم که آرامش واقعاً مال خودمه نه طرف مقابل.
مقاله خوبی بود. راستش بخشش واقعاً سخته ولی یه نکته رو هم اضافه کنم: بخشش به معنی فراموش کردن یا تحمل دوباره نیست. میشه کسی رو بخشید ولی دیگه بهش اعتماد نکرد.
واقعا مقاله خوبی بود، ولی یه نکته رو میخوام بگم. من خودم بارها سعی کردم کسی رو ببخشم، اما ته دلم هنوز یه خرده کینه مونده. مقاله میگه بخشش باعث آرامش میشه، اما وقتی کسی واقعاً بهت خیانت کرده یا ضربه زده، بخشیدنش از ته دل خیلی سخته. به نظر من این بخشش یه پروسه زمانبره و یهویی نمیشه. کاش مقاله بیشتر به این اشاره میکرد که چطور با اون حس بد و خشم اولیه کنار بیایم و کمکم به بخشش برسیم. چون خیلیا مثل من میدونن بخشش خوبه اما عملیش کردنش یه چالش بزرگه.
واقعا بخشیدن آدمی که بهش اعتماد کردیم و خیانت دیدیم چطور ممکنه؟
واقعا بخشیدن کسی که خیلی بهمون بد کرده سخته، چطور شروع کنیم؟
واقعاً بخشش میتونه روی مغز هم تأثیر بذاره؟
واقعا ممنون از مقاله‌ی خوبتون. یه سوال برام پیش اومد، اون جایی که گفتید “اگر خودمون با اراده و خواست قلبی کسی رو ببخشیم، اون فرد طبق قوانین جهان هستی مجازات میشه”. اینو یه کم توضیح می‌دید؟ یعنی واقعاً اینجوریه که وقتی می‌بخشیمش، یه نیروی ماورایی میاد و حق ما رو میگیره؟ یا منظورتون اینه که از نظر روانی ما دیگه درگیرش نیستیم و خودش با عواقب کارش روبرو میشه؟ چون بعضی وقتا آدم میبخشه ولی ته دلش دوست داره ببینه طرف جزای عملش رو می‌بینه، اینم از همون کینه باقی مونده است؟
نکته جالبی بود، مخصوصاً این قسمت که میگه نبخشیدن باعث بیماری قلبی میشه. ولی به نظر من سخت‌ترین بخشش، بخشیدن خودمونه، نه دیگران. چون ما همیشه با دیگران راحت‌تر کنار میایم تا با اشتباهات خودمون. کاش مقاله یه کم بیشتر به این جنبه هم میپرداخت.
واقعا مقاله خوبی بود و نکاتش رو قبول دارم، مخصوصا این قسمت که میگه نبخشیدن به خودمون آسیب میزنه نه به طرف مقابل. ولی راستش یه چیزیم برام سواله: خیلی وقتها ما فکر میکنیم بخشیدیم و رها کردیم، اما یهو یه اتفاق یا یه حرف یادمون میندازه و دوباره همه اون خاطرات برمیگرده. تازه بعضی آدمها اونقدر بهمون آسیب زدن که حتی تصورش سخته چطور بشه بخشیدشون، مخصوصا وقتی هنوز عذرخواهی نکردن یا حتی متوجه کارشون نیستن. کاش مقاله یه کم بیشتر به این هم میپرداخت که برای بخشیدن واقعی، اول باید با خشم و ناراحتی خودمون کنار بیایم، نه اینکه فقط بگیم ببخش و رها کن. چون به نظرم اگه واقعا درونمون هنوز درگیره، بخشش فقط یه کار سطحی میشه که بعدا دوباره سراغمون میاد. در کل ممنون از مطلب خوبتون، کلی دید باز کرد.
وای چه مقاله خوبی بود، واقعاً لذت بردم. ممنون بابت این متن عالی. انقدر بهم انگیزه داد که تصمیم گرفتم کینه‌هایی که تو دلمه رو رها کنم و ببخشم. راستش این بخش که گفتید با بخشش به خودمون کمک میکنیم و آرامش رو برای خودمون می‌خریم، خیلی توی دلم نشست. ممنون ازتون.
کاش به اینم اشاره می‌کردی که بخشیدن یعنی خودتو از قفس نجات بدی.
دقیقا همون جمله آخر مقاله که میگه «تو لیاقت آرامش رو داری» برام خیلی آشنا بود. چند ماه پیش سر یک موضوع پیش پا افتاده با خواهرم قهر کرده بودم، هرچی فکر میکردم حق با منه و اون باید بیاد معذرت بخواد، دلخوریم بیشتر میشد. انقد این قهر طول کشید که واقعا حال دلم بد بود، همش تو فکر بودم و حتی از خونه بیرون رفتن برام عذاب آور شده بود. تا اینکه یه روز یاد حرف مادرم افتادم که همیشه میگفت کینه مثل زهره که خودت باید بخوریش. خلاصه تصمیم گرفتم زنگ بزنم و باهاش حرف بزنم، دیدم واقعا اونم از این قهر عذاب میکشه. وقتی بخشیدمش و آشتی کردیم، انقدر حس سبکی داشتم که انگار کلی بار سنگین از رو دوشم برداشته شد. تازه فهمیدم بخشش واقعا به نفع خود آدمه، نه طرف مقابل. حالا هر وقت دلم میخواد کینه به دل بگیرم، یادم میاد که این خودمی که دارم خودمو عذاب میدم.
واقعا این مقاله رو دقیقا وقتی خوندم که یه اتفاق مشابه برام پیش اومده بود. تو محل کارم یه همکاری هست که چند وقت پیش جلوی همه بهم بیاحترامی کرد و باعث شد حسابی ازش دلخور بشم. هر شب فکر میکردم چطور جبران کنم و دلم میخواست یه جوری بفهمه چقدر اذیت شدم. نتیجهاش این شد که همش استرس داشتم و حتی خوابم بهم ریخته بود. یه روز یاد حرف مادرم افتادم که میگفت کینه مثل زهره، خودت رو میکشه. با خودم گفتم شاید اون روز حوصلهاش سر رفته بوده یا خودش مشکل داشته، همه ما یه روزی اشتباه میکنیم. ولش کردم و دیگه بهش فکر نکردم. واقعا معجزه کرد، انگار یه وزنه سنگین از رو دلم برداشته شد. الان که با هم کار میکنیم راحتترم و حتی اونم رفتارش بهتر شده. این حرف مقاله که میگه بخشش به خاطر خودته نه اون آدم، دقیقا همینه. ما نمیتونیم جلوی اشتباه بقیه رو بگیریم ولی میتونیم خودمون رو از دست افکار منفی رها کنیم. همه ما آدمیم و ممکنه خطا کنیم، پس بخشیدن واقعا یه جور کمک به خودمونه.
همین امروز توی مترو یه خانمی سه‌واست پاش رو گذاشت رو کفش نویم که تازه خریده بودم و کلی هم عجله داشت و اصلا هم متوجه نشد. چند لحظه اول خیلی اعصابم خرد شد، تو دلم گفتم این چه آدمیه که اینقدر بی‌فکره! ولی بعد یاد این مقاله افتادم که میگه با بخشش، خودت آرامش به دست میاری نه اون طرف مقابل. راستش یه نفس عمیق کشیدم و گفتم خب عیبی نداره، شاید اون واقعا کار مهمی داشته و اصلا ندیده منو. دیدم واقعا همون لحظه حس کردم یه وزنه از رو دوشم برداشته شد، دیگه با بقیه روزم قهر نبودم و تونستم از خریدم لذت ببرم. کینه واقعا آدم رو فرسوده میکنه و تازه فهمیدم چرا مقاله میگه نبخشیدن باعث آرتروز و بیماری قلبی میشه، استرسی که اون چند دقیقه کشیدم خودش کلی انرژی ازم گرفت. حالا هر جا یه همچین اتفاقی می‌افته سعی میکنم به خودم بگم این کارما نیست که بخوایم تمام روزمون رو با یه فکر منفی خراب کنیم.
مقاله خوبی بود ولی خب راستش بخشیدن آسون نیست مخصوصاً وقتی کسی واقعاً بهت ضربه زده. من چند بار سعی کردم ببخشم ولی دلم نمیاد و همش فکر میکنم چرا باید من ببخشم اونم که اشتباه کرده. واقعاً چطور میتونیم به این مرحله برسیم؟
مقاله خوبی بود و حرفش کاملاً درسته، ولی راستش یه چیزایی توش هست که تو عمل خیلی سختتر از این حرفاست. مثلاً اینکه میگه بخشش کار کسیه که اقتدار درونی داره، خب این درسته، ولی چیزی که مقاله بهش اشاره نمیکنه اینه که بعضی آدمها اصلاً از خطاشون پشیمون نیستن و حتی دوباره هم همین کارو تکرار میکنن. اون موقع بخشیدن واقعاً چالشبرانگیز میشه، چون هر بار میبخشیش یه جورایی داری بهش میگی اشکال نداره دوباره این کارو بکن.
مورد دیگهای که به نظرم جای بررسی داره اینه که مقاله میگه با بخشش “مشکلات بهطور معجزهآسایی حل میشه”. من خودم تجربه کردم که بعد از بخشیدن، آرامش روحی میاد، ولی اینکه فکر کنیم همه مشکلات زندگیمون حل میشه یه کم ایدهآلیش کردیم. بعضی وقتها بخشش فقط به این معنیه که دیگه ذهنمون درگیر اون آدم نیست، ولی تبعات کارش هنوز همراهمونه و باید باهاش کنار بیایم.
در کل با اصل مطلب موافقم که نبخشیدن بیشتر به خودمون ضربه میزنه تا به طرف مقابل. ولی کاش مقاله یه کم هم به این جنبه پرداخته بود که چطور آدم بتونه بدون اینکه خودش رو سرکوب کنه یا به دیگران اجازه سوءاستفاده بده، به یه بخشش واقعی برسه. چون بعضیها فکر میکنن بخشش یعنی فراموش کردن همهچیز و برگشتن به همون رابطه قبلی، در حالی که به نظرم بخشش واقعی یعنی دیگه از ته دل ناراحت نباشی، ولی نه لزوماً به این معنی که دوباره همون آدم رو وارد زندگیت کنی.
واقعا مقاله خوبی بود و حرف‌هاش حق، ولی بیایم صادق باشیم؛ این «ببخش و رها کن» گفتنش خیلی راحت‌تر از عمل کردنه. من خودم تجربه دارم که یه نفر اونقدر بهت ضربه بزنه که هر چی فکر می‌کنی ببخشی، یه گوشه دلت میگه نه، این حقشه که من ناراحت باشم. مقاله میگه نبخشیدن باعث بیماری میشه، درسته ولی آدم وقتی توی اون لحظه‌هه، اصلاً یادش نمی‌افته که داره به خودش آسیب میزنه؛ فقط حس میکنه اگه ببخشه، یعنی اون آدم کارش درست بوده. نکته‌ای که به نظرم توی مقاله کم بود اینه که دقیقاً چه جوری از ته دل ببخشیم؟ مگه اینکه اول بخوایم ناراحتیمونو بپذیریم و بعدش کمکم رهاش کنیم، نه اینکه یهو بخوایم خودمونو مجبور کنیم ببخشیم چون اگه مجبوری باشه، بازم ته دلمون کینه می‌مونه و بعدش بابت بخشیدن نکردن هم احساس گناه میکنیم. حیف شد کاش یه کم بیشتر روی راهکار عملی و قدم به قدمش مانور می‌دادن.
واقعا به اندازه یه دنیا انگیزه داد، ممنون بابت این متن قشنگ و پر از حس خوب. 🙏
بخشش قشنگه ولی تو عمل خیلی سختتر از این حرفاس.
دیروز تو اداره یه همکار رو بخشیدم، واقعاً سبک شدم.
دیروز داداشم رو بخشیدم، واقعاً سبک شدم، بخشش معجزه میکنه.
واقعا مقاله خوبی بود و حرفش درسته، ولی خب راستش بخشیدن یه آدمی که دوباره و سه باره بهت ضربه زده خیلی سخته. این نکته که میگه بخشش برای آرامش خودمونه درسته، ولی توی عمل بعضی وقتا آدم میترسه اگه ببخشه، طرف دوباره سوءاستفاده کنه. کاش یه کم بیشتر درمورد مرز گذاشتن بین بخشش و فراموش کردن بدیها هم توضیح میداد.
حرفتون که میگید بخاطر آرامش خودمون ببخشیم نه بخاطر طرف درسته ولی تو عمل وقتی هنوز حرصم میگیره چجوری ببخشم؟
میخوام دوباره شروع کنم نبخشم ضعیفم؟
نمیدونم اون قسمت که میگید کسی که میبخشه داره به جهان میگه من قدرتمندم و کسی که نمیبخشه ضعیفه رو چطور باید هضم کنم
من پارسال نزدیکترین دوستم که بدجوری اذیتم کرده بود رو بخشیدم گفتم رها بشم تموم شه ولی هنوزم وقتی اسمش میاد ته دلم خالی میشه و عصبی میشم
یعنی الان چون نتونستم ته دلی ببخشم واقعا دارم به دنیا میگم آدم کوچیکیم و بخاطر همین چیزای خوب کمتر سمتم میاد؟
این فکر یکم بیشتر بهم عذاب وجدان میده تا اینکه حس قدرت بده
مگه با بخشیدن واقعا مغزم بهتر کار میکنه واسه امتحان 😅
قضیه اون بدهکاره که گفتید نفرینش نکنیم جالب بود میخوام یه هفته تست کنم ببینم واقعا رو اعصابم تاثیری داره یا نه 😅
من فریلنسرم و پارسال یه کارفرما سر یه پروژه خیلی اذیتم کرد پولم رو پیچوند و هی امروز فردا کرد
ماه ها هر موقع میخواستم کار کنم یادش میفتادم و کلا تمرکزم بهم میریخت واقعا کلافه شده بودم
همون جمله تون که گفتید ببخش چون تو لیاقت ارامش رو داری نه اون طرف خیلی بهم خورد
سعی کردم دیگه پیگیرش نباشم و رها کنم الان بعد چند ماه میبینم ذهنم واقعا سبکتر شده 🙂
اینکه گفتی کسی که نمیبخشه داره به جهان میگه من کوچیکم واقعا ترکوندم ولی عجب راست میگی. منم همش گیر میدادم به چیزای ریز و خودمو ضعیف نشون میدادم. از امروز میخوام بزرگ ببینم ببینم جهان چی واسم کنار گذاشته 😎
قبول دارم بخشش آدمو سبک میکنه ولی تو عمل خیلی سخته، میگید یادمون باشه ما هم ممکنه خطا کنیم ولی وقتی طرف مقابل اصلا پشیمون نیست چجوری باید ببخشیم؟